تصویر برگزیده

قزلی در مراسم چهلم استاد سبزواری:

شعرِ سبزواری، سیراب از لطایف شعری بود

آرتنا: مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان گفت: شعرهای سبزواری و آداب شاعری‌اش همان قدر که ریشه‌دوانده در انقلاب اسلامی و ارزش‌های دینی بود، به همان میزان سیراب از لطایفِ شعری، مخاطب را تحت تأثیر قرار می‌داد.

مهدی قزلی با بیان این مطلب در مراسم شعرخوانی چهلمین روز درگذشت استاد حمید سبزواری که پنجشنبه در زادگاه پدر شعر انقلاب برگزار شد، افزود: شعرِ سبزواری، طول و عرض و ارتفاعِ یک شعرِ خوب را دارا بود؛ موجودی نبود که تنها ارتفاع یا عرض یا طول مناسب داشته باشد و در باقی ابعاد رشد نکرده باشد و چهره‌ای مضحک به خود گرفته باشد.
وی خاطرنشان کرد: آن‌که مخالف بود، نمی‌توانست بگوید آن‌چه سبزواری می‌گوید، شعر نیست یا قوّت شعری ندارد. ممکن بود کسانی با سبزواری یا آن‌چه به آن اعتقاد داشت یا با شعرش موافق نباشند، ولی نمی‌توانستند نبینندش و نفی‌اش کنند. چون سبزواری از شعر خارج نمی‌شود و در خطِّ شعر، پیش‌ می‌رفت.
قزلی افزود: ترانه‌های سبزواری چنان بود که در دهانِ همه مردم بچرخد و تکرار شود و از آن سو، گرفتار ابتذال و سطحی‌نگری نشود. سبزواری از مردم جدا نبود، از انقلاب جدا نبود، از شعر هم جدا نبود. همه را هم می‌دانست و می‌خواست. سبزواری چنان شعر می‌گفت که همه مردم بفهمند و چنان شعر را از آن خود می‌کرد که کسی نمی‌توانست مانند او بسراید.
مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی تأکید کرد: خطری که زمانه ما را تهدید می‌کند، مضمون‌زدگی، دور شدنِ از جوهرِ شعری و تنها به موضوع پرداختن است. بزرگ شدنِ مضمون و فراموش کردنِ شعر، ابتذالِ مُرَکّب است که نه تنها شعر نیست، که ضد مضمونی می‌شود که می‌خواهد تبلیغ کند. تبدیلِ شعر به شعار احساسی یا حماسی‌نما خطری است که در جلسه‌های شعری شاعران انقلاب دیده می‌شود.
وی ادامه داد: گاه دیده شده که در جلسه‌های مهم هم شاعران به هوای این که مضمونی را بپرورانند از وزن و ظرایفِ شعری دور شده‌اند و بی‌آن‌که اتّفاقی در متنِ شعرشان رقم بخورد، با بوی زُهمِ مضمون مشام‌ها را می‌آزارند. شاعر به حسابِ این که صدایش را بالا ببرد و آن را حماسی بخواند و لحنِ نیمه‌موسیقیایی به خود بگیرد، یک‌سره از شعر کنده می‌شود و تنها با تکنیک‌های سخنوری به فکرِ تحسین گرفتن از جمع می‌افتد؛ اتّفاق ناگوار آن است که شاعر از شاعری به خطابه کوچ می‌کند.
قزلی با بیان این‌که «شعرهای سبزواری و آداب شاعری‌اش همان قدر که ریشه‌دوانده در انقلاب اسلامی و ارزش‌های دینی بود، به همان میزان سیراب از لطایفِ شعری، مخاطب را تحت تأثیر قرار می‌داد» گفت: امروز ما دلتنگ شاعرانی از این جنس هستیم؛ چنان شعر بگویند که در دامِ عوام‌گرایی تنیده نشوند و چنان شعر بگویند که مردم از آن استقبال کنند و چنان شعر بگویند که ناظر به واقعیت‌های اجتماعی و فکری جامعه باشد و چنان شعر بگویند که شعرشان از نازک‌طبعی و خیال‌پردازی بی‌بهره نباشد.
 
* «زی شاعری» استاد سبزواری مورد احترام رهبر انقلاب بود
 
مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان همچنین در مراسم شب خاطره که در دانشگاه حکیم سبزواری شهر سبزوار برگزار شد، گفت: من به عنوان کسی که از سال 88 در جلسات شعر نیمه رمضان شاعران با رهبر معظم انقلاب شرکت داشتم، شاهد بودم که ایشان بیش از هر چیز به «زی شاعری» استاد سبزواری احترام می‌گذاشتند.

وی اظهار داشت: من از سال 88 توفیق داشته‌ام که در جلسات شعر نیمه ماه مبارک رمضان رهبر انقلاب حضور داشته باشم و گزارشی از این جلسات بنویسم و منتشر کنم. در این جلسات، نکاتی دیدم که در سال‌های بعدش هم تکرار می‌شد. وقتی جلسه شروع می‌شود، حضرت آقا روی یک صندلی نشسته‌اند. شاعران می‌آیند و کتاب‌هایشان را به ایشان تقدیم می‌کنند، اما استاد سبزواری به دلیل کهولت و ناخوش‌احوالی طوری می‌آمدند که خیلی ننشینند. آقا فقط برای ایشان از روی صندلی بلند می‌شدند و بهشان احترام می‌گذاشتند.

نویسنده کتاب «پنجره‌های تشنه» ادامه داد: بر اساس آنچه از حضرت آقا شنیده‌ایم، این احترامی که به استاد سبزواری می‌گذاشتند، نه تنها برای شخصیت و نه تنها برای شاعری او بود؛ بلکه برای «زی شاعری» آقای سبزواری بود.
قزلی خاطرنشان کرد: استاد سبزواری، شعر را در خدمت زندگی، مردم و انقلاب به کار گرفته بود و در زمانه‌ای این کار را انجام می‌داد که خیلی‌ها انجام نمی‌دادند. امروز، یاد کردن از سرودهایی که آقای سبزواری در سال‌های پیش از انقلاب سروده‌اند، شیرین، خوشایند و جذاب است، اما آن زمان، سرودن این‌ها کار بسیار دشوار و پرخطری بوده است.
مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان در پایان اظهار داشت: زی شاعری استاد سبزواری، سبکی بوده که رهبر انقلاب بیش از هرچیز به آن احترام می‌گذارند و این سبک زندگی به غیر از قوت شاعری و شخصیت محکم، سالم و انقلابی ایشان است.
قزلی در انتهای سخنان خود همچنین از همسر و فرزندان استاد سبزواری به ویژه محسن ممتحنی قدردانی کرد و گفت: برای من جالب بود که استاد وصیت کرده‌اند تا قبری برای همسرشان در کنارشان ذخیره بماند. این نشان‌دهنده دلبستگی استاد به همسرشان و همچنین زحماتی است که ایشان برای استاد سبزواری کشیده‌اند.
در این مراسم، شاعران و فرهیختگان دیگری نیز خاطرات خود را از استاد حمید سبزواری بیان کردند.
 
* نگارخانه استاد سبزواری در زادگاه پدر شعر انقلاب گشایش یافت
 
همزمان با سفر شاعران و فرهیختگان کشور به سبزوار برای شرکت در مراسم شعرخوانی چهلم درگذشت استاد حمید سبزواری، نگارخانه آثار و اشعار پدر شعر انقلاب نیز در این شهر گشایش یافت.
بر اساس این گزارش در حالی که کاروانی از شاعران شاخص کشورمان، عصر روز چهارشنبه به دعوت بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان، راهی سبزوار شده بود تا در مراسم افتتاح نگارخانه استاد سبزواری و همچنین شعرخوانی به مناسبت چهلمین روز فقدان این شاعر بزرگ شرکت کند، این دو برنامه، روز پنجشنبه در زادگاه مرحوم حمید سبزواری برگزار شد.
شاعران و اهالی قلمی که شب گذشته با حضور در مراسم شب خاطره‌گویی دانشگاه حکیم سبزواری شرکت کرده بودند، صبح پنجشنبه، نخستین بازدیدکنندگان نگارخانه استاد سبزواری بودند. با حضور شاعران و مهمانان در مجتمع اسرار سبزوار، این نگارخانه رسماً به دست همسر و خانواده مرحوم سبزواری گشایش یافت.
پس از این برنامه، مهمانان مراسم چهلمین روز درگذشت استاد سبزواری، راهی تالار کاشفی سبزواری شدند و مورد استقبال محمد علی‌آبادی، مدیر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی سبزوار و احمد برادران، فرماندار ویژه این شهر قرار گرفتند. در همین مراسم، مهدی قزلی، مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان به حضار خوشامد گفت و برای خانواده استاد حمید سبزواری، طلب صبر و استقامت کرد.
جواد محقق که اجرای مراسم شعرخوانی را بر عهده داشت، ابتدا از دکتر اسماعیل امینی، شاعر، مدرس دانشگاه و دبیر دهمین جشنواره بین‌المللی شعر فجر دعوت کرد تا در این مراسم شعر بخواند. علاوه بر او، مصطفی محدثی خراسانی، زکریا اخلاقی و احمد افغانی (شاعر بومی) نیز سروده‌های خود را در وصف بزرگی و پایمردی‌ حمید سبزواری قرائت کردند و محسن مومنی شریف، رییس حوزه هنری در ستایش جایگاه شعر متعهد و سرحلقه شاعران این عرصه، یعنی استاد سبزواری سخن گفت.
در همین مراسم، نشان عالی کنگره سربداران با حضور تنی چند از شاعران، نمایندگان مردم سبزوار در مجلس شورای اسلامی، مدیرعامل بنیاد شعر و ادبیات داستانی و رییس دانشگاه حکیم سبزواری به همسر استاد سبزواری اهدا شد و رمضانعلی سبحانی‌فر، نماینده مردم سبزوار در وصف هنر مردمان شهرش از بانیان آن تشکر کرد.
در ادامه این برنامه، محمودرضا اکرامی‌فر، شاعر خراسانی، شعر پرطنینی در وصف سبزواری خواند و رضا اسماعیلی، شعر دیگری به روح پدر شعر انقلاب تقدیم کرد. حسین شمسایی، همکار و همنفس استاد سبزواری در شورای شعر و موسیقی صداوسیما در سال‌های نخستین پیروزی انقلاب اسلامی از دیگر سخنرانان این برنامه بود که خاطراتی از این همکاری تعریف کرد.
محمدکاظم کاظمی، شاعر بلندآوازه فارسی‌گو، خاطره اولین نقدش بر آثار سبزواری را پیش کشید و حجت‌الاسلام والمسلمین زکریا اخلاقی، شاعر میبدی، رباعی‌هایی خواند که به گفته خودش، تعدادی از آن‌ها را به تازگی گفته است.
محمدحسن شاهنگیان، آهنگساز و از دوستان قدیمی حمید سبزواری نیز از دیگر سخنرانان مراسم امروز بود. او که در شب گذشته و در دانشگاه حکیم سبزواری نیز شاعران و شهروندان سبزواری را به شنیدن خاطراتی از خود مهمان کرده بود، پیشنهاد ساخت سرودی به نام استاد سبزواری را مطرح کرد و از شاعران و آهنگسازان متعهد خواست در این مسیر کوتاهی نورزند.
حمید واصفی، نوه استاد حمید سبزواری هم به دعوت جواد محقق، مجری مراسم در جایگاه قرار گرفت و به نمایندگی از برادرش، شعری به پدربزرگ خود تقدیم کرد. همچنین محمدحسن زورق، از فعالان سرشناس فرهنگی، یادداشتی خواند که در آن، شعر سبزواری را ادامه حرکت پیامبران و پیامبر خاتم (ص) و حرکت الهی او می‌دانست.
بیانیه پایانی این برنامه حاوی پیشنهاد تأسیس دوسالانه سرود انقلاب، جایزه استاد سبزواری بود که از سوی رییس دانشگاه حکیم سبزواری مطرح شد.
در پایان مراسم شعرخوانی شاعران کشوری به مناسبت چهلمین روز درگذشت استاد حمید سبزواری، هادی منوری شاعر خراسانی با شعری اثرگذار، مهمانان را به وجد آورد.
شاعران کشورمان که به دعوت بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان، برای شرکت در چند برنامه فرهنگی راهی سبزوار شده‌ بودند، پس از پایان مراسم شعرخوانی، راهی مشهد مقدس شدند و به زیارت ثامن‌الحجج، حضرت علی بن موسی الرضا علیه‌السلام شتافتند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید