تصویر برگزیده

دکتر پروین پاسالار، رئیس مرکز استعدادهای درخشان در رادیو گفتگو:

لطف خدا و عشق به تدریس، در این 30 سال من را یاری کرده اند

آرتنا: برنامه "حیاط خلوت" به دیدار دکتر پروین پاسالار رفته است و گذری بر زندگی کاری و شخصی رئیس مرکز استعدادهای درخشان دارد.

دکتر  پروین پاسالار در برنامه "حیاط خلوت" رادیو گفت و گو گفت: بچه ها یک نگاه خیلی خوبی را به سلامت پیدا می کنند. متاسفانه آن چیزی که در ارتباط با پزشکی است، مربوط به بخش درمان می شود. در حالی که بخشی از این رشته ها درمان است و مهم بیمار نشدن است. در این دوره دیدگاه های خیلی خوبی افراد پیدا می کنند و بعضی از بچه ها توانسته اند مدیران بسیار خوبی شوند.

برنامه "حیاط خلوت" به دیدار دکتر پروین پاسالار رفته است و گذری بر زندگی کاری و شخصی رئیس مرکز استعدادهای درخشان دارد.

رادیو گفت وگو: در کنکور جذب رشته زیست شناسی دانشگاه تهران شدید.

پاسالار: در سال 1352 در این رشته قبول شدم. برای کارشناسی ارشد به دانشکده پزشکی آمدم و رشته بیوشیمی را انتخاب کردم و در این رشته رتبه نخست شدم. در همین دانشکاه دکترای تخصصی ام را گرفتم که مجددا رتبه نخست دانشگاه شدم.

رادیو گفت وگو: چند سال است که در دانشگاه فعالیت می کنید؟

پاسالار: 32 سال است که در دانشگاه حضور دارم. بنابراین وقتی وارد دانشگاه شدم بعد از دوره لیسانس همزمان شروع به کار کردن و درس خواندن کردم. قبل از گرفتن فوق لیسانس در مدارس تدریس می کردم. بعد از گرفتن ارشد، به عنوان مربی در دانشگاه تهران استخدام شدم. وارد دوره دکترای تخصصی شدم و همزمان هم کار می کردم و هم درس می خواندم.

رادیو گفت وگو: در حال حاضر چه میزان زمان را صرف تدریس می کنید؟

پاسالار: زمان را دقیق نمی توانم بگویم، زیرا اساتید ساعت معین دارند و من در حد وظایف و بالاتر از آن کار تدریس را انجام می دهم، ضمن اینکه چندین مسئولیت اجرایی نیز دارم.

رادیو گفت وگو: شما استاد برتر منطقه علوم پزشکی تهران در گروه بیوشیمی شدید. از این گزینش برای ما صحبت می کنید؟

پاسالار: خدا را شکر. جشنواره های مختلفی در سطح کشور و دانشگاه تهران وجود دارد که درصد قابل توجهی از آنها از نظر دانشجویان از اهمیت زیادی در انتخاب اساتید برتر دارد و بنا به محبتی که بچه ها دارند بنده انتخاب شدم.     

رادیو گفت وگو: در این آئین از دکتر ملک نیا یاد کردید.

پاسالار: دکتر ملک نیا استاد عزیز 30 ساله من است. متاسفانه سال 1386 استاد را از دست دادیم. ایشان یک معلم و مرشد عزیز برای من بودند. راهنمایی ها که ایشان انجام دادند را به صورت کامل انجام می دهم. کمتر جلسه ای در سر کلاس پیش می آید که هنگام تدریس از استاد یادی نکنم.

لطف خدا و عشق به تدریس، در این 30 سال من را یاری کرده اند

رادیو گفت وگو: همانطور که می دانید دانش به تنهایی برای حضور در قامت یک استاد کافی نیست. شما چگونه در دوران سی سال تدریس تان به این توان دست پیدا کردید؟

پاسالار: حقیقت این است که ایمان قلبی دارم این لطف خدا بوده و است و همچنین عشقی که به این مسئله دارم. مرتب دنبال راه های جدیدی هستم که یک مطلب را برای بچه ها آموزش دهم. حدود یک ماه پیش بوده برای بچه هایی که انگلیسی زبان هستندف قصد داشتم مطلب سنگینی را آموزش دهم. همینطور که داشتم از خیابان رد می شدم و به کلاس می رفتم، کنار خیابان دو تکه چوب پیدا کردم! وسایل آموزش برای بچه های بین الملل درس بیوشیمی، دو تکه چوب کوچک و کبریت شد! اخیرا نیز برای بیان یک موضوع پیچیده نیز یک تئاتر بازی کردم که باعث خنده و شادی بچه ها شد.

رادیو گفت وگو: فناوری های امروز تا چه حد کمک یار شما هستند؟

پاسالار: خیلی زیاد، ولی یاد گرفته ام علاوه بر فناوری، در تدریس می توان و باید از ابزار قدیمی مانند همان چوب و کبریت استفاده کرد. بنابراین نباید وابسته به فناوری و یا روش های سنتی باشیم. 

رادیو گفت وگو: خانواده و محیط زندگی تان تا چه میزان کمک یار شما بوده اند؟

پاسالار: خانواده من خیلی حمایت کننده بودند. پدرم همیشه به عنوان یک فرد روشنگر از ارتقاء زنان صحبت می کردند. خدا را شکر هم در مدرسه و هم در خانه از من حمایت می کردند.

من فقط 18 سال سن دارم!

رادیو گفت وگو: حیاط خلوت خانم پاسالار کجا است؟

پاسالار: مقدار زیادی زندگی من عجین با کارم است، زیرا کار من عشق من است و بچه ها نیز بخشی از حیاط خلوت من هستند. علاوه بر کارم، ورزش را خیلی دوست دارم و مدال های مختلف را به دست می آورم. اسفند ماه مدال طلای شنای استان تهران را در بخش کارکنان دولت دریافت کردم. مسئله ورزش را نیز به صورت مرتب در کلاس بیان می کنم. سه روز در هفته به صورت منظم ورزش می کنم. علاقه زیادی در مطالعه و موارد دیگر که باعث شاد نگهداشتن خودم و جامعه می شود.

رادیو گفت وگو: موسیقی چه جایگاهی در زندگی شما دارد؟

پاسالار: به دلایل مختلف هیچ وقت نتوانسته ام وارد این زمینه شوم. همیشه دلم می خواست در هر کاری برترین باشد ولی به دلیل مشغله های کاری نتوانستم در این زمینه پیشرفت داشته باشم. یک زمانی نقاشی نیز می کردم و در نمایشگاه نقاشی که از دانشجوها گذاشته بودند، بخش کوچکی را به من اختصاص داده بودند. در واقع هر چیزی را که می دیدم علاقه مند بودم به آن کار وارد شوم.  

رادیو گفت وگو: ادبیات تا چه حد در زندگی خانم دکتر پاسالار سهم دارد؟

پاسالار: بینهایت به حافظ و مولانا  علاقه درم و اصولاً شعر را خیلی دوست دارم ولی اینکه به صورت مداوم شعر بخوانم، نیست زیرا وقت زیادی را ندارم.

رادیو گفت وگو: اشاره نکردید که چند سال سن دارید؟

پاسالار: من 18 سال بیشتر ندارم. شاید باید یک ضرب و تقسیم انجام دهم که بگویم چند سال است که 18 سال سن دارم؛ فکر کنم 42 سال است که 18 سال دارم!

حتی یک ثانیه هم قصد برگشتن به گذشته را ندارم

رادیو گفت وگو: اگر به دوران کودکی برگردید، باز همین مسیر را طی می کنید؟

پاسالار: راستش را بخواهید به دفعات این سوال از من شده است ولی من حتی یک ثانیه هم قصد برگشتن ندارم، زیرا زحمت خیلی زیادی کشیدم تا به اینجا رسیدم. نمی دانم اگر برگردم چه اتفاقی خواهد افتاد و همیشه دوست دارم بدانم بعد از این چه می شود.

رادیو گفت وگو: چه توصیه ای برای جوانان دارید؟

پاسالار: همه به صورت کلیشه ای می گویند، من کوچک تر از آن هستم که بخواهم نصیحتی کنم ولی می خواهم نصیحت کنم. چند مورد را به عنوان پایه زندگی مان باید در نظر بگیریم. باید همیشه به دنبال حقیقت بود و متاسفانه با این موضوع فاصله گرفته ایم.

رادیو گفت وگو: ابتدا از مرکز رشد استعدادهای درخشان برای ما بگویید.

پاسالار: در این مرکز بچه ها حضور پیدا می کنند و تجربه های مختلفی را به دست می آورند به ویژه تجربه های پژوهشی. در واقع ما در اینجا روش های تحقیق را به بچه ها آموزش می دهیم و بعد آنها به مرکز تحقیقاتی می روند و کار تحقیقاتی انجام می دهند. دیگر کاری که انجام می دهیم ارتقاء روش های زندگی هستند. این بچه ها استعداد زیادی دارند ولی نیازمند روش های حل مسئله هستند که در اینجا به آنها اموزش می دهیم. در حقیقت ما اینجا مواردی را به آنها آموزش می دهیم که در پروتکل درسی شان وجود ندارد.

رادیو گفت وگو: در سن خاصی مرکز اقدام به جذب بچه ها می کند؟

پاسالار: تمامی دانشجوها از بدو ورود می توانند به اینجا بیایند یعنی از همان 18 سالگی.

رادیو گفت وگو: شما انتخاب می کنید یا آنها انتخاب می کنند؟

پاسالار: این کار دو طرفه است. مرکز خودش را در روزهای نخستی که وارد دانشگاه شده اند معرفی می کند و بچه هایی که علاقه مند هستند به اینجا می آیند و از امکانات استفاده می کنند.

رادیو گفت وگو: شاخصه های خاصی در این انتخاب ها دارید؟

پاسالار: افرادی که از دانشگاه علوم پزشکی تهران به اینجا می آیند، عملا کسانی هستند که رتبه های برتر کنکورند اما اگر کسی که علاقه مند به کار در مرکز باشد و بعضی از شاخص های استعدادهای درخشان را نیز نداشته باشد، از او استقبال می کنیم. 

رادیو گفت وگو: در این محل جدا از تحصیلات آکادمیک تدریس می شود؟

پاسالار: بله، دوره های آموزش پژوهش، دوره های مدیریت و دیگر دوره هایی که در بیرون وجود ندارد، در این مرکز تدریس می شود.  یکی از کارهایی که ما اینجا انجام می دهیم، دادن یک گواهی نامه پایان دوره پژوهش است؛ در واقع یک دیپلم آموزشی مربوط به دانشگاه است. افراد تعداد واحد را می گذرانند و یک پایان نامه ارائه می دهند تا آن مدرک تحصیلی را دریافت کنند. این دوره حدود دو سال است ولی علاوه بر آن دوره های دیگری نیز وجود دارد که به افراد کمک می کند تا به صورت دو رشته ای تحصیل کنند؛ علاوه بر رشته های پزشکی برخی از افراد علاقه دارند کامپیوتر بخوانند یا دوست دارند حقوق یا ادبیات بخوانند.

رادیو گفت وگو: بازدهی این دوره های چگونه بوده است؟

پاسالار: خیلی خوب بوده است. امسال نهمین دوره است که هر سال 40 نفر وارد کارشناسی ارشد بهداشت عمومی می شوند. بچه ها یک نگاه خیلی خوبی را به سلامت پیدا می کنند. متاسفانه آن چیزی که در ارتباط با پزشکی است، مربوط به بخش درمان می شود. در حالی که بخشی از این رشته ها درمان است و مهم بیمار نشدن است. در این دوره دیدگاه های خیلی خوبی افراد پیدا می کنند و بعضی از بچه ها توانسته اند مدیران بسیار خوبی شوند.

رادیو گفت وگو: چند سال است مدیریت این مرکز را بر عهده دارید؟

پاسالار: 12 سال است که مدیریت این مرکز بر عهده بنده است.

قابل ذکر است؛ برنامه "حیاط خلوت" از شنبه تا چهارشنبه ساعت 6:30 صبح از شبکه رادیویی گفت و گو پخش می شود و علاقه مندان می توانند برای دریافت فایل صوتی برنامه به سایت رادیو گفت و گو مراجعه کنند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید