تصویر برگزیده

نوید فرح‌مرزی؛

کارت دعوتی برای افتتاحیه من

آرتنا: نوید فرح‌مرزی:برخی از مجریان نمایش از غم نان و از غم بی‌تماشاچی بودن، کمیت را به کیمیت فروخته‌اند.

هنوز هم آنتراکت بین زمان تمرین تئاترها، نان و پنیر است و این ماشینها، خانه‌ها، شوها و ... که یکسری آرتیست در هنر آوردند هیچ ارتباطی با بچه های تئاتر ندارد.

نوید فرح‌مرزی، کارگردان نمایش «کارت دعوتی برای افتتاحیه من» در تشریح اثر خود گفت: در کارهای اخیر نمایش چیزی که مرا نگران می‌کرد این بود که برخی از مجریان نمایش از غم نان و از غم بی‌تماشاچی بودن، کمیت را به کیمیت فروخته‌اند و برای به دست آوردن دل تماشاگر عام و اینکه در سالن نمایش باز و بسته شود یک سری هجویات را جایگزین نمایشهای با کیفیت کرده‌اند و برایشان اصلاً مهم نیست که ورودی و خروجی نمایش چه خواهد بود و تماشاگر بعد از این نمایش چه عمقی پیدا خواهد کرد و این درد نمایش امروز ماست.

وی افزود: بخش عمده رسالت تئاتر فرهنگ‌سازی، یادآوری ادبیات کهن و اسطوره‌هاست که متاسفانه با اتفاقاتی که در حال رخ دادن است، به نظر برخی راه را گم کرده‌اند.

فرح مرزی با یادآور نام و خاطره هنرمندان بزرگی که هرگز هنر را به نان نفروختند و حتی گاهی اوقات پس از مرگشان شهرت یافتند، گفت: کسی تا زمانی که حسین پناهی تا زنده بود اشعارش را نمی‌خواند؛ اما پس از مرگش می‌بینیم که اشعار زیبا و عمیق وی دست به دست می‌شود و یا سهراب سپهری در زمان حیات زندگی سختی داشت، اما امروز تابلوی وی یک میلیارد تومان فروخته می‌شود و اینها نشان می‌دهد که هنرمند با دلال هنر متفاوت است.

وی تصریح کرد: هنوز هم وقتی به حوزه تئاتر وارد می‌شویم می‌بینیم که آنتراکت بین زمان تمرین تئاتر نون و پنیر است و این ماشینها، خانه ها، شوها و ... که یک سری آرتیست در هنر آوردند هیچ ارتباطی با بچه‌های تئاتر ندارد.

نویسنده و کارگردان نمایش «کارت دعوتی برای افتتاحیه من»، فراموش‌شدن بزرگان هنر، ورود یک سری بازیگر نما، اجرای نمایشهای بی‌کیفیت و ... را از مهمترین مشکلات پیش روی نمایش عنوان کرد و گفت: این دغدغه‌ها باعث شد تا یک نمایشنامه سه اپیزودی را برای صحنه آماده کنم که اولین آن در اواخر سال گذشته با نام «خانه دلقک کجاست» به اجرا در آمد که به وصف زندگی دلقکی می‌پرداخت شب آخر اجرایش متوجه شد که دیگر کارش تماشاگر ندارد و بر اثر فشار ناشی از ملامتها، کج‌رفتاریها، بی‌پولی و ... در صحنه نمایش می‌میرد و در اپیزود دوم که در حال اجراست دردهای یک نقاش را به تصویر کشیدم.

وی اضافه کرد: این نقاش در آخرین روز زندگیش، تماشاگران را دعوت می‌کند تا آخرین و به یادماندنی‌ترین اثر را به نمایش گذارد و آن اثر «نقش گل و مرغی»، ماندگارترین اثر ایرانی است که در دنیای پرزرق‌و‌برق مدرن و پست‌مدرن ماندگار مانده است و نشان می‌دهم که رمز این ماندگاری وجود هنرمندان است.

فرح مرزی در ادامه یادآور شد: در حقیقت نقاش این نمایش می‌میرد؛ اما با به جا گذاردن این اثر به یاد ماندنی این بار در ذهن مردم زنده می‌شود و به عبارتی افتتاح زندگی جدید اوست.

نویسنده و کارگردان نمایش «کارت دعوتی برای افتتاحیه من»، با اشاره به اینکه سومین اپیزود این اثر در حال آماده‌سازی است، گفت: متاسفانه شرم حضور، صلاح‌دید دیگران و شاید هم غم نان باعث شده که ما با ماسک زندگی کنیم و می‌ترسیم آنچه در درونمان می‌جوشد را فریاد بزنیم و این یک درد هنرمند است که من در این اپیزودها سعی کردم به آنها نیز اشاره کنم.

نمایش «کارت دعوتی برای افتتاحیه من» با بازی نوید فرح‌مرزی، امیر طهرانی و ماهان ابراهیم‌زاده تا 15مردادماه ساعت 20 در موسسه فرهنگی- هنری همای سعادت زیباشهر به اجرا درمی‌آید.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید