تصویر برگزیده

کارگردان مستند چشم در برابر چشم؛

جایگاه درستی برای قصاص و بخشش در جامعه ترسیم شود

آرتنا: برنامه «سینما معیار» با موضوع اسیدپاشی از شبکه رادیویی گفت‌و‌گو روی آنتن رفت.

برنامه «سینما معیار» ، با محوریت مستند «چشم در برابر چشم» با موضوع اسیدپاشی از شبکه رادیویی گفت‌و‌گو  روی آنتن رفت. علی صدری‌نیا، کارگردان این مستند در این روز روی خط تلفن برنامه آمد و توضیحاتی درباره ساخت آن مطرح کرد.

با توجه به اینکه سالهای زیادی از موضوع اسیدپاشی به آمنه بهرامی و بعد ملی و بین‌المللی آن گذشته، صدری‌نیا درباره پرداختن به این موضع در سال گذشته گفت: دقیقا در بحبوحه اتفاقی که دو سال قبل در اصفهان روی داد، فضایی ایجاد شد که از چند جهت حائز اهمیت است. یکی اینکه به هرحال فضای روانی و عدم امنیت را در اصفهان و سایر شهرها ایجاد کرد که ممکن است ادامه داشته باشد. موضوع دیگر نیز مواجهه رسانه‌ها با این مساله مهم بوده است. در این مقطع رسانه‌هایی را دیدیم که پیش از این با این موضوع نوع دیگری برخورد کرده و با این نوع مواجهه به این مساله و افزایش آمار آن د امن زده بودند و حال این رسانه‌ها مدعی شده‌اند؛ لذا بازخوانی یک پرونده قدیمی لازم به‌نظر می‌رسید و آن پرونده اسیدپاشی در سال 83 بوده که برای خانم آمنه بهرامی اتفاق افتاد.

وی افزود: در ماجرای اتفاقی که برای آمنه بهرامی افتاد، لطمه‌ جدی جسمی و روانی به وی وارد شد. این حجم از لطمات و پیگیری‌های ایشان را در دادگاه‌ها می‌بینید که منجر به دریافت اولین حکم قصاص برای اسیدپاشی می‌شود. به ادعای آمنه بهرامی در مدت یک سال زمانی که از تصویب حکم قصاص تا سال بعد که قرار بود حکم اجرا شود، به دلیل اثرگذاری حکم حتی یک مورد اسیدپاشی اتفاق نمی‌افتد. در همین بازه زمانی رسانه‌ها فشار سنگینی به آمنه بهرامی وارد می‌کنند و فضای افکار عمومی را طوری پیش می‌برند که انگار آمنه بهرامی در این ماجرا مقصر بوده و درخواست عفو متهم را دارند و تحت این فشارها ایشان متهم را می‌بخشند در حالی‌که می‌بینند متهم به هیچ وجه پشیمان نیست. این روند طی می‌شود تا سه سال اخیر می‌رسیم که آمار اسیدپاشی تا چه اندازه بالا رفته است. 

کارگردان مستند «چشم در برابر چشم» در ادامه درباره رویکرد خود نسبت به پرداخت این سوژه، عنوان کرد: حرف ما در این مستند این است که جایگاه بین قصاص و بخشش در جامعه درست ترسیم شود. مساله دیگر این بود که بررسی کنیم که آیا نهادهای بین‌المللی حقوق بشری خیرخواه ما هستند که تقاضای بخشش و قصاص در این زمینه می‌کنند؛  در ماجرای آمنه بهرامی تقاضای عفو می‌کردند و در ماجرای اخیر به حکومت خرده می‌گرفتند که چرا با این ماجرا برخورد قاطع ندارد. متوجه می‌شویم این سازمان‌ها و رسانه‌ها دنبال چیز دیگری هستند. در اینگونه موارد دایه مهربان‌تر از مادر می‌شوند ولی وقتی پای امنیت ملی ما در میان است اثری از آنها نیست.

صوت "سینما معیار" از سایت شبکه قابل دریافت می باشد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید