تصویر برگزیده

با حضور مردم و مسئولین سازمان فرهنگی هنری؛

هم‌آوایی اقوام ایرانی، در آئین اختتامیه جشنواره موسیقی «آوای همبستگی»

آرتنا: اختتامیه نخستین جشنواره موسیقی «آوای همبستگی» 25 تا 27 شهریور در فرهنگسراهای رازی، امید، فردوس و ابن سینا برگزار شد.

اختتامیه نخستین جشنواره موسیقی «آوای همبستگی»، با محوریت موسیقی حماسی مناطق ایران، با حضور مردم و مسئولین سازمان فرهنگی هنری برگزار و از هنرمندان حاضر در این جشنواره تقدیر شد.25 تا 27 شهریور در فرهنگسراهای رازی، امید، فردوس و ابن سینا برگزار شد.

اینجا هر چند سخن از قومیت است و آواهایی که هر کدام به یک زبان و گویش شنیده می‌شوند، اما همه با همدلی هنرمندان را تحسین می‌کنند و به افتخارشان تمام قد می‌ایستند. ایستادنی که از سر احترام است برای اصالت هنرشان و همبستگی آواها و سازهایشان که جز برای  اعتلای وطنشان به صدا در نیامده‌اند. در اختتامیه نخستین جشنواره موسیقی «آوای همبستگی».

سفر به دیار میرزای جنگلی با تار و تنبک و ویلن

در ابتدای آئین اختتامیه که با حضور مردم هنردوست و مسئولین سازمان فرهنگی هنری و هنرمندان حوزه موسیقی، شب گذشته در تالار فرهنگسرای اندیشه برگزار شد. بهنام خادم، مدیر فرهنگی هنری منطقه 11 و دبیر جشنواره موسیقی «آوای همبستگی» ضمن خوشامدگویی به میهمانان و تبریک به مناسبت اعیاد فرخنده به ارتباط حماسه‌های ملی و موسیقی نواحی اشاره کرد، خادم گفت « حماسه های ملی ما روایت گر دلاوری و رشادتهای مردم ایران زمین در دور کردن شر اجانب خارجی و دیکتاتوری داخلی، حفظ امنیت و استقلال هستند. این حماسه ‌ها در جای جای ایران با شعر و موسیقی آمیخته و به آثاری ماندگار و جاویدان در بین مردم تبدیل شده است.» وی همچنین هدف از برگزاری این جشنواره را رویکرد و توجه ویژه به این آواها و موسیقی های فاخری که حال هوای رشادت‌ها را در مردم زنده می‌کند، دانست و در پایان از مدیریت امور موسیقی سازمان تشکر کرد.

در بخش بعدی این مراسم گیلانی‌ها آغازگر اجرای موسیقی محلی شدند و با اجرای قطعه «میرزا کوچک خان» و روایت شاعرانه این حماسه تاریخی حال و هوایی نوستالژیک و حماسی را به سالن آوردند و بعد از گریز به چند آوای دیگر اجرای خود را با ملودی شادمانه رعنا به پایان رساندند. سرپرستی گروه «کادوسیان» استان گیلان در این جشنواره را متین رضوانی پور بر عهده داشت.

بالابان عاشیقلارها در هم «نوایی» دوتار خراسان

مدیریت محترم امور موسیقی سازمان فرهنگی هنری، یعقوب‌زاده ربوخه اولین سخنران این آئین بود. ربوخه با اشاره به استقبال و تشویق حضار از قطعاتی که نواخته شد گفت« برای مردم تهران با چنین تشویق‌هایی که من دیدم هر چه جشنواره موسیقی برگزار کنیم، کم است.» وی هدف سازمان فرهنگی هنری از حمایت از چنین موسیقی هایی را اهمیت گوش دادن عنوان کرد. « هدف من و دوستانم این است که مردم موسیقی خوب بشنوند و گوش‌های خود را بیشتر کوک کنند. ما از صداهای بی‌جا در شهر تهران کلافه هستیم و شنیدن صدای کوک، گوشمان را تمیزتر می‌کند. همچنین بسیار نیازمند پرداختن به موسیقی اقوام هستیم و نیازمند حمایت شهردار و رئیس سازمان فرهنگی هنری، چرا که باید برای مردم موسیقی خوب تولید کرد تا هنر گوش دادن به موسیقی را بیاموزند.»

در اجرای بعدی عاشیق ها  از  کوراغلو خواندند و نواختند، حماسی و سوزناک با پایانی خوش. بخشی از داستان تاریخی «کوراغولو» که عاشیقهای گروه «میشو» به سرپرستی احد ملکی علیشاه آن را می‌خوانند و می‌نواختند به روایت اسیر شدن دمیرچی  اوغلی و نجات او توسط کوراغلو پهلوان و عاشیق اسطوره ای اختصاص داشت. کوراوغلو روایتی تاریخی در بین مردم آذربایجان، ترکمن ها، ترک ها، تاجیک ها و ... است که گروه میشو آن را در قالبی چنین هنری به گوش شهروندان تهرانی رساندند.

اجرای موسیقی عرفانی و حماسی خراسان و نواختن دوتار تاریخی و معروف این خطه بخش دیگری از این مراسم بود. صادق مهدوی سرپرست گروه«سرو» که حاضرین را با نوا و آوای خود به دیار امام هشتم بردند، ذات قطعات نواخته شده در این اجرا را حماسی و عرفانی دانست که از جمله آنها می شود به قطعه«نوایی» اشاره کرد. بدین صورت که روح و روان فرد را برای رویارویی با روی نامطلوب خویشتن خویش آماده می کند.

دف و تنبور نوازان از همدان، تاریخی‌ترین شهر ایران

«بله این کارها برای ما زحمت دارد اما ما این زحمت را به جان می‌خریم» این را کیوان پهلوان، دکترای موسیقی، موسیقی دان و پژوهشگر حوزه موسیقی نواحی ایران می‌گوید. پهلوان که مشاور دبیر این جشنواره در شناسایی و انتخاب گروه ها و قطعات اجرا شده در جشنواره بود اجرای چنین جشنواره هایی را وظیفه ذاتی سازمانهایی مثل  سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران دانست و افزود: « موسیقی اقوام ایران، مانند فرهنگ ایرانی متنوع و پیچیده است. زیبایی های فراوانی دارد و به مردم آرامش میدهد. مردم ما قرن ها  آن را سینه به سینه آوردند تا و حیف است که این موسیقی شنیده نشود و از بین برود.» پهلوان همچنین در خصوص نامگذاری و محوریت موسیقی های اجرا شده در جشنواره چنین توضیح داد: «آوای همبستگی» اسم خوبی است، چرا که  اقوام ایرانی با وجود تنوع  فرهنگی با دلی واحد با هم همراه بودند، البته بهتر است عنوان این جشنواره را موسیقی تاریخی اطلاق کنیم، تا حماسی، اما صحبت در مورد موضوع در این مراسم نمی‌گنجد. پهلوان همچنین ابراز امیدواری کرد که در آینده جشنواره های پربارتری داشته باشیم.

اجرای موسیقی گروه «مهرآیین» به سرپرستی محسن تقی‌نژاد از گروه همدان آخرین اجراهای این مراسم بود که با استقبال کم نظیر حاضرین مواجه شد تا صدای دف و تنبور نوازندگان این گروه که به وضوح از جان و دل بر‌می آمد در خاطر جشنواره آوای همبستگی بماند و تشویق تمام قد از پیر و جوان برای این گروه گواهی باشد بر ادعای برتری همدلی از همزبانی و قدرت هنر موسیقی در همدل و همراه کردن همه اقوام.

همچنین در پایان آئین اختتامیه نخستین دوره این جشنواره از تمامی هنرمندان و گروه‌های موسیقی به نحو شایسته ای تقدیر شد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید