تصویر برگزیده

در سالن سلمان هراتی

محفل طنز حوزه هنری با حضور ابوالفضل زرویی نصرآباد برگزار شد

آرتنا: محفل طنز حوزه هنری با حضور ابوالفضل زرویی نصرآباد و جمعی از طنزپردازان در سالن سلمان هراتی برگزار شد و در آن به بررسی روند كمبود مطالعه در میان مردم پرداختند.

ابوالفضل زرویی نصرآباد این شرایط نابسامان را به طور كلی مختص جامعه فرهنگی دانست و گفت: فضایی كه بر فرهنگ ما حكم فرما شده است خیلی در شرایط مطلوبی نیست و این را نه تنها در عرصه ادبیات بلكه  در عرصه فیلم، هنرهای تجسمی و ... هم مشاهده نمی‌كنیم. البته از نظری هم اهل فرهنگ همیشه نسبت به شرایط حاضر رضایت كامل ندارند و به زعم بنده این اهمیت اثر خودش را در آینده بیشتر از حال نشان می دهد و مورد توجه مخاطبان قرار می‌گیرد.
 
وی تأكید كرد: در میان نویسندگان ما این تصور وجود دارد كه اثری تولید می كنند همیشه جزو بهترین‌ها است؛ در صورتی كه برای ارزشمند بودن یك اثر آن را باید به قضاوت تاریخ گذاشت.
نویسنده نشریه «گل آقا» با بیان اینكه سعدی و بسیاری از شاعران بزرگ اعتبار خود را در گذر زمان به دست آورند اظهار داشت: توجه به این مورد مهم می تواند نسبت به اینكه الان چه استقبالی از كارهای ما صورت می گیرد ما را دلخوش یا دلسرد نكند. بلكه با در نظر گرفتن اینكه در آینده هم آثار ما مورد خوانش قرار می گیرد سعی كنیم تا توجه به آیندگان را در كارهای خود لحاظ كنیم.
 
وی ادامه داد: حتی سعدی هم در زمانه خودش در مقایسه با شاعران هم‌نسل خود خیلی جایگاهی نداشت و بیشتر اعتبارش به خاطر تبحر در مسائل دینی بود.
 
نویسنده مجموعه مقالات «حدیث قند» با بیان اینكه بسیاری از مخاطبان به ژانر خاصی از كتاب ها علاقه مند هستند كه باید به آن ها پیشنهاد داده شود، گفت: هر كسی علاقه ای به موضوع خاصی دارد و اگر متناسب با آن كتابی را به وی معرفی كنیم می توان امیدوار بود كه به كتاب خوانی علاقه‌مند شود. البته این را هم باید مد نظر داشت كه هر كسی را جز با ایجاد جاذبه و علقه نمی توان به خواندن كتاب ترغیب كرد.
 
زرویی نصرآباد نقش رسانه ها را در ترویج كتاب‌خوانی مؤثر خواند و اظهار داشت: به عنوان مثال، كاری كه بعضی از برنامه های صدا و سیما با  استفاده از ترفندهایی مثل جایزه انجام دهند باعث می شود تا این سنت كتاب خریدن و خواندن در میان مردم زنده نگه داشته شود. البته باید در این میان بر انتخاب آثار و معرفی آن بر مخاطبان هم نهایت تلاش و دقت را به كار برد تا اثر سطح پایین دست مخاطب نرسد و اعتبار آن ها خدشه دار نشود.
 
مدیر سابق دفتر طنز حوزه هنری  یكی از دلایل كم توجهی به خواندن كتاب را به علت قرار گرفتن در میان تكنولوژی های پیشرفته دانست و گفت:  وقتی یك مطلبی طنز واحدی توسط افراد در شبكه های اجتماعی دست به دست می شود می توان به سلیقه مردم پی برد و اینكه درك آن ها در حد مطالب تولید شده در شبكه های اجتماعی است.
 
وی استفاده از نظرات تخصصی بزرگان عرصه ادبیات را در رسانه ها لازم برشمرد و در جذب مخاطب به سمت مطالعه تأثیرگذار خواند و بیان داشت: در تلویزیون ما چقدر از نظرات تخصصی بزرگانی مثل شفیعی كدكنی استفاده می كنند. حتی به نظر من صدا و سیما می تواند با توجه به كم حوصلگی مردم صحبت های این چنین بزرگانی را به صورت صوتی منتشر كند تا مردم از این طریق خلأ كتاب‌خوانی خود را پر كنند. ولی ما می بینیم كه كارشناسانی كه از منزلت اجتماعی در حرفه خود برخوردار نیستند هدایت این برنامه ها را دست گرفته اند.
 
زرویی نصرآباد درخصوص نقش روشنگری كتاب و رسانه ها در میان توده مردم هم گفت: همیشه با خواندن كتاب تفكر و روزنه هایی در زندگی ما گشوده می شود؛ همان طور كه بسیاری از حوادث تاریخ معاصر ما هم پیوسته با مطالعه و اطلاع اتفاق افتاده است. حتی در زمان های گذشته نشریاتی كه از دول خارجی می آمدند هم به دور از نظر شاه به انتقاد شرایط جامعه می پرداختند كه این موضوع  در روشنگری مردم خیلی نقش داشت.
 
نقدهای پولی كتابی را از فرش به عرش می‌رساند
 
در ادامه این برنامه، علیرضا لبش از شاعران طنزپرداز جوان كشورمان اعتبار كتاب ها را در گذشته بسیار بیشتر از حال خواند و گفت: كارشناسان متخصص و حرفه ای به امر مطالعه و ارزیابی كتاب ها می‌پرداختند و ناشر اعتبار خود را به خاطر مسائل حاشیه ای خدشه دار نمی كرد اما در صورتی كه الان بسیاری  از ناشران با استفاده از سرمایه های نویسندگان حاضر هستند تا كتاب آن ها را چاپ كنند.
 
وی ادامه داد: اعتماد مردم به كتاب هایی كه توسط رسانه ها، جایزه های ادبی و نویسنده ها معرفی می شود همواره وجود داشته و باید در این زمینه به گونه ای اقدام كرد تا خدشه بر این اعتماد وارد نشود.
 
نویسنده كتاب «كبریت كم خطر» درخصوص وضعیت بدی كه بر حوزه چاپ و انتشار كشور وجود دارد گفت: بسیاری از نویسندگان حتی تا جایی پیش می روند كه با دادن پول به منتقدان از آن ها می‌خواهند اثر آن ها را در رسانه ها برجسته كنند. حتی در بعضی برنامه های تلویزیونی هم به معرفی كتاب هایی می پردازند كه بعضی از این كتاب ها در چاپ اول خود هم زیاد موفق نبودند كه مخاطب با خواندن آن ها به محتوای غنی دست پیدا كند كه این منجر به نوعی بی اعتمادی مخاطب به رسانه ها می شود.
 
لبش با بیان اینكه چرا باید حتی خواندن كتاب در میان قشر روشنفكر جامعه با استقبال روبه‌رو نشود، خاطرنشان كرد: در كشور ما تعداد بسیار زیادی شاعر حرفه ای داریم كه كه سهم تیراژ ما حتی كمتر از این تعداد است. و باید نسبت به این موضوع تأسف خورد كه چرا كتاب‌خوانی حتی در میان روشنفكران ما هم رواج ندارد.
 
وی با بیان اینكه در دوره ای بعضی نشریات حوزه طنز قابل اعتماد بودند خاطرنشان كرد: مجلاتی مثل گل آقا و كارنامه و عصر پنج‌شنبه در گذشته به عنوان مرجع برای مخاطبان طنز بودند و به گونه ای بودند كه كار هر كسی در آنجا چاپ نمی شد؛ در حالی كه الان چنین شرایطی وجود ندارد.
 
نویسنده كتاب «كافه خنده» درخصوص كم توجهی مسئولان دولتی به وضعیت نشر و نویسنده ها گفت: در بسیاری از اعتبارات دولتی می بینیم كه سهم فرهنگ سهم حداقلی را به خود اختصاص داده است و حق نویسنده ها نیز در بوروكراسی های دولتی پایمال شده است و حتی دولت ها هم سعی نمی كنند تا با افزایش بودجه سفارش خود را به یك نویسنده حرفه ای بدهند.
 
معیار واحدی در انتخب كتاب وجود ندارد
 
صابر قدیمی، شاعر مجموعه شعر «لبخند شیرین فرهاد»،  نیز در این نشست انتخاب یك سازوكار منطقی را در تعیین كتاب های خوب لازم برشمرد و گفت: اگر سازوكاری طراحی شود كه كاربردی باشد می تواند كمك كند تا كتاب های مفهومی روانه بازار شود. شاید چندین جلد كتاب كار شده باشد كه در آن هر شاعری یك شعر طنزی سروده باشد اما اگر یك محوریتی وجود داشته باشد هم می تواند برای مخاطب عام و برای مخاطب خاص كه بعداً می خواهند به عنوان مرجع به آن ها استناد كنند مفید واقع شود.
 
همچنین در این محفل عده ای از حاضران سطح پایین كتاب ها، دانش پایین نویسندگان، هرج و مرج در بازار كتاب، نداشتن یك معیار سراسری برای انتخاب آثار و نبود سیستم جامع ارزیابی را در كمبود مطالعه در میان مردم تأثیرگذار خواندند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید